Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Πάλι δεν διάβασες ..;

Γράφτηκε στις  
Συγγραφέας: Ευφροσύνη Μήτσιου, Εξελικτική Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια


Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν το παιδί να διαβάζει μόνο του

Ο τρόπος που θα οργανώσει ένα παιδί το διάβασμά του παίζει καταλυτικό ρόλο όχι μόνο στην επίδοσή του στο σχολείο αλλά κυρίως στην εικόνα και στη σχέση που θα αναπτύξει με τη μάθηση γενικότερα.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουν οι γονείς ότι δεν «διαβάζουμε» όλοι μαζί τα μαθήματα της επόμενης μέρας αλλά στην ουσία βοηθάμε ή καλύτερα μαθαίνουμε το παιδί (ιδίως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού) να οργανώνει τη μελέτη του ώστε να είναι αποδοτική και όσο το δυνατόν λιγότερο κουραστική. Αυτό ενισχύει την αίσθηση της υπευθυνότητας στο παιδί και του δίνει μια εικόνα για τις δυνατότητες, τις αδυναμίες του και τον εκτιμώμενο χρόνο που απαιτείται. Στόχος του γονέα είναι να επιτύχει το παιδί αυτό που ονομάζουμε αυτορρύθμιση. Μερικοί τρόποι που μπορεί αυτό να επιτευχθεί:
Προτείνετε στο παιδί να τοποθετήσει το πρόγραμμα της εβδομάδας σε σημείο που να μπορεί να το βλέπει εύκολα όπως, στο γραφείο, στην πόρτα, στη ντουλάπα του δωματίου του χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζετε εσείς συνεχώς.
 
Βοηθήστε το παιδί να οργανώσει το χώρο του δωματίου του με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεάζεται την ώρα της μελέτης από άλλα ερεθίσματα όπως, από το γραφείο να μην έχει θέα έξω από το παράθυρο, να κλείνει την πόρτα για να μην αποσπάται η προσοχή του από άλλους θορύβους (δικές σας συζητήσεις, τηλεόραση, άλλες ηλεκτρικές συσκευές) και να προσαρμόσετε το φωτισμό ώστε να η μελέτη να είναι πιο ξεκούραστη για τα μάτια.
Μέρος της οργάνωσης είναι και η έγκαιρη προετοιμασία του σχολικού εξοπλισμού (τσάντα με βιβλία της ανάλογης ημέρας, κασετίνα με όλα τα απαραίτητα) – στην αρχή με μια δική σας βοήθεια αλλά στη συνέχεια από το ίδιο το παιδί.
 
Δείξτε του τη σωστή στάση του σώματος στο γραφείο ή ακόμη και στον υπολογιστή προσαρμόζοντας την καρέκλα στην ανάλογη θέση. Αφήστε το παιδί να το ακολουθήσει και αν δείτε να το ξεχνά υπενθυμίστε το.
 
Αναφορικά με τις δραστηριότητες εκτός σχολείου πολλοί γονείς σκέφτονται να στείλουν τα παιδιά για εκμάθηση ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων, αθλημάτων. Μην ξεχνάμε ότι το παιδί αυτό που χρειάζεται είναι ξεκούραση και εκφόρτιση από το άγχος των τόσων υποχρεώσεων συνήθως μέσω παιχνιδιού. Ρωτήστε το παιδί με τι θα ήθελε να ασχοληθεί προσπαθώντας να περιορίσετε τις δικές σας προσδοκίες ή (ανεκπλήρωτα) όνειρα για παράδειγμα, να μάθει πιάνο γιατί σας αρέσει η κλασική μουσική.
 
Αποφύγετε να ζητήσετε από το παιδί να ξεκινήσει το διάβασμα μόλις επιστρέψει από το σχολείο ή μετά από το παιχνίδι καθώς αυτό το διάστημα είναι για ξεκούραση ή για να ενισχύσετε την ποιοτική επικοινωνία με το παιδί σας μέσω συζήτησης (μοίρασμα σκέψεων και συναισθημάτων της ημέρας).
 
Βοηθητικό είναι να ξεκινήσει το παιδί να διαβάζει τα πιο δύσκολα μαθήματα στην αρχή και να μην τα αφήσει στο τέλος που θα είναι πιο κουρασμένο.
 
Αντίστοιχα, μπορεί να διαβάσει πρώτα αυτά που βαριέται ή που του προξενούν μειωμένο ενδιαφέρον ώστε να κινητοποιείται στη συνέχεια να διαβάσει και αυτά που του αρέσουν περισσότερο.
 
Μην ξεχνά τα μικρά και συχνά διαλλείματα ακόμη και αν δεν νιώθει ιδιαίτερα κουρασμένο.
 
Αν το δυσκολεύουν τα θεωρητικά μαθήματα (όπως, ιστορία) προτείνετε εναλλαγή με πρακτικά μαθήματα (όπως, μαθηματικά). Στα θεωρητικά θα το βοηθήσει αρκετά να του δείξετε τρόπους εκμάθησης όπως, να δίνει μια κεντρική ιδέα – τίτλο, λέξεις – κλειδιά ή να υπογραμμίζει σημαντικά κομμάτια σε κάθε παράγραφο και γενικότερα να παρατηρεί εικόνες.
 
Προτείνετε, επίσης, να κάνει μια επανάληψη το βράδυ πριν πάει για ύπνο. Αποφύγετε να είστε με ένα βιβλίο από πίσω του και να του διαβάζετε φωναχτά το μάθημα – αποτελεί και παθητική διαδικασία μάθησης αλλά του δίνει την εικόνα ότι δεν μπορεί να το κάνει μόνο του.
 
Περιορίστε ή αποφύγετε όσο είναι εφικτό να απευθύνεστε στο παιδί χρησιμοποιώντας προστακτική (όπως, γράψε, διάβασε) και επιλέξτε να το παρακινήσετε με εκφράσεις όπως, έλα να διαβάσεις τώρα που είσαι ξεκούραστος.
 
Αντίστοιχα, όταν εξαντλούνται τα αποθέματα υπομονής σας μην απειλείτε το παιδί «αν δεν διαβάσεις τα μαθήματά σου δεν θα βγεις για παιχνίδι» αλλά πείτε του «όταν τελειώσεις τα μαθήματά σου μπορείς να πας για παιχνίδι».
 
Να θυμάστε να ενισχύετε την προσπάθεια που κάνει.
 
Για να επιτευχθούν τα προηγούμενα και να ενισχυθεί η ικανότητα μελέτης είναι απαραίτητα δυο ακόμη στοιχεία: μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή (τρίωρα γεύματα, τριάδες γευμάτων [ενδεικτικά: α) ζωική (όπως, κοτόπουλο, γάλα, γιαούρτι), β) αμυλώδη (δημητριακά, πατάτα, ξηροί καρποί) και γ) φρέσκια (φρούτο, χυμός) τροφή] και επαρκής ύπνος (περίπου 8 ώρες).booktree

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ
«Αν το παιδί δεν μπορεί να μάθει με τον τρόπο που το διδάσκουμε, τότε πρέπει να το διδάξουμε με τον τρόπο που μπορεί να μάθει» (Maria Montessori)


Πηγή
Καλαντζή-Αζίζι, Α. & Ζαφειροπούλου, Μ. (2004). Προσαρμογή στο σχολείο. Πρόληψη και αντιμετώπιση δυσκολιών. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Ρασιδάκη, Χ., Παντελή, Σ. (1999), Επιτυχία σε Πρώτο Πλάνο. Πώς να Κερδίσεις το Παιχνίδι στο Σχολείο, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝΔΟ-ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ-ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ (ΕΔΕΠ)


  • Αναρωτιέστε για τη συμπεριφορά και την προσαρμογή του παιδιού σας στο σχολείο και την οικογένεια;
  • Θέλετε να δείτε τις σχέσεις του παιδιού σας με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό;
  • Θέλετε να μάθετε αν το παιδί σας έχει αποκτήσει δεξιότητες που το βοηθούν να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ζωής,  αν ζει αρμονικά με τους άλλους, αν νιώθει ευχαριστημένο με τον εαυτό του κι αν πιστεύει ότι αξίζει;

Το ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝΔΟ-ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ-ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ (ΕΔΕΠ), προσφέρει μια αναλυτική περιγραφή της συμπεριφοράς και της προσαρμογής του παιδιού στο σχολείο και την οικογένεια. Στόχος είναι να δούμε αν το παιδί παρουσιάζει ή όχι προβληματική συμπεριφορά και τι είδους συμπεριφορά είναι αυτή. Στη συνέχεια, προτείνεται στους γονείς ένα πρόγραμμα διορθωτικής αντιμετώπισης για να βοηθηθεί το παιδί να απαλλαγεί από τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές.  

Προορίζεται για παιδιά όλων των ηλικιών, από τη νηπιακή έως και τη εφηβική και κυρίως των παιδιών που φοιτούν στο νηπιαγωγείο, το δημοτικό και το γυμνάσιο. Η συμπλήρωση του ΕΔΕΠ γίνεται από τον/την εκπαιδευτικό, τους γονείς, ή το ίδιο το παιδί (αυτό-αξιολόγηση).

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Η ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΜΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

Γράφει η Μαρία Παπαδοπούλου, Συμβουλευτική Ψυχολόγος Παίδων & Ενηλίκων, Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Παιδιών – Εφήβων, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης


Εμείς οι ενήλικες πολλές φορές υιοθετούμε μια συμπεριφορά (συνειδητά, επειδή θεωρούμε πως είναι για το καλό του παιδιού ή ασυνείδητα), η οποία μακρόχρονα στρέφεται εναντίον μας αλλά και εναντίον των παιδιών μας. Μιλάμε για την υπερπροστατευτική συμπεριφορά.

Το έχουμε μάθει μικροί, εξ’αιτίας του τρόπου με τον οποίο ανατραφήκαμε και μας έχει γίνει βίωμα πως έτσι ΠΡΕΠΕΙ να συμπεριφερόμαστε στα παιδιά, πως είναι για το καλό τους.

Η παγίδα: Αυτή η συμπεριφορά μας είναι αποτελεσματική (το παιδί όντως προφυλάσσεται!), αν δεν ήταν δεν θα τη συνεχίζαμε, αλλά αναπόφευκτα δείχνει ελλιπή προσοχή προς τις ψυχολογικές ανάγκες των παιδιών. Κάπως έτσι περνάει ασυναίσθητα από γενιά σε γενιά και διαιωνίζει τη μετάδοση αυτών των συμπεριφορών και φτάνουμε στο σημείο που μας φαίνεται αυτονόητο, δηλαδή ότι είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε αυτήν τη στάση.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΑΝ ΜΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΒΟΗΘΑ Ή ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ;
Από τις αντιδράσεις του. Αν είναι βαθιά εξουθενωμένο, θυμωμένο, λυπημένο (μπορεί και να μην το δείχνει), ίσως πρέπει να προσπαθήσω να καταλάβω τι είναι αυτό που του προκαλεί κακό και στρέφεται εναντίον όλων μας. Ας μην ξεχνάμε πως η υπερπροστασία οδηγεί στην υποτίμηση, η οποία με τη σειρά της δημιουργεί την αντίδραση και το θυμό του παιδιού. Η υποτίμηση είναι μια επίθεση ενάντια στην αυτοεκτίμησή μας.


ΠΩΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ Η ΥΠΟΤΙΜΙΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;

-          Με λέξεις, π.χ. ‘Δεν ξέρεις να κάνεις τίποτα’

-          Με πράξεις, π.χ. Κάνοντας από την αρχή εκείνο που έκανε ο άλλος.

«Εμείς οφείλουμε να διδάξουμε στα παιδιά», λέει ο ενήλικας μέσα μας και είναι αλήθεια. Αλλά τα παιδιά μαθαίνουν μιμούμενα τη συμπεριφορά μας παρά τα λόγια μας. Γι’ αυτό αξίζει τον κόπο να προσέχουμε πως συμπεριφερόμαστε απέναντι τους.    

               
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΙΜΙΣΗΣ
α) θέτουμε υπό αμφισβήτηση τις δυνατότητές του παιδιού και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις καταστάσεις και κατ’ επέκταση συμβάλλουμε στη μείωση της αυτοεκτίμησής του.
β) μεταδίδουμε το μήνυμα πως υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος συμπεριφοράς. Τι σύμπτωση! Αυτός είναι μόνον ο δικός μας.
γ) ενισχύουμε έναν τρόπο σκέψης δύσκαμπτο, που δεν βρίσκει ελαστικές λύσεις στα προβλήματα.

Ένας από τους λεπτότερους και δύσκολα κατανοητούς τρόπους που ασυναίσθητα υποτιμάμε ένα παιδί, είναι όταν το υπερπροστατεύουμε και μεριμνούμε εμείς γι’ αυτό, υποκαθιστώντας το, αν και νομίζουμε ότι ενεργούμε για το καλό του.

Οι υπερπροστατευτικοί γονείς συχνά υποτάσσουν το παιδί στις θελήσεις τους, ή υποτάσσονται οι ίδιοι στις θελήσεις του παιδιού. Αυτό αποθαρρύνει το παιδί, το εμποδίζει να ενεργεί αυτόνομα, κινδυνεύει να γίνει δειλό, αδέξιο, φοβισμένο άτομο.


ΠΩΣ ΦΤΑΝΕΙ Ο ΓΟΝΙΟΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΣ;
Ένας γονέας που υπέφερε επειδή ένιωσε υποτιμημένος και ακατάλληλος, διαιωνίζει την πληγή του, τη στιγμή που προτίθεται να την αποτρέψει από το παιδί του υπερπροστατεύοντάς το. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι είναι οι δικές του πληγές που θέλει να επανορθώσει μέσα από το παιδί του.

Το να θεωρούμε το παιδί σαν κάτι που πρέπει να διορθωθεί (‘Εγώ δεν σπούδασα, συνεπώς πρέπει να σπουδάσεις εσύ!’, ‘Εγώ υπέφερα, εσύ δεν πρέπει να υποφέρεις’, κ.ο.κ.) σημαίνει ότι το αντιμετωπίζουμε ήδη από την αρχή σαν κάποιον που του λείπει κάτι. Κι αυτό το κάτι δεν είναι πάντα μια πραγματική ανάγκη του παιδιού. Αντίθετα, είναι εκείνο το κάτι που έλειψε σε εμάς τους ενήλικες όταν ήμασταν μικροί.   

Εναποθέτουμε πάνω στο παιδί βιώματα που ανήκουν στη δική μας ιστορία, στο παιδί που κάποτε υπήρξαμε και που παρεμβαίνει στη σχέση μας προκαλώντας σύγχυση και διαιωνίζει τον πόνο μας. Και η παγίδα, αυτό που μπερδεύει τα πράγματα είναι ότι σε συνειδητό επίπεδο υπάρχει σχεδόν πάντα η αγνή επιθυμία του ενήλικα να γίνει κάτι καλό για το παιδί. Ο τρόπος που επιβάλλεται είναι αρνητικός και συχνά στρέφεται ενάντια σε μας και στα παιδιά μας.

Όποιος έχει να κάνει με παιδιά, συναντά τουλάχιστον δυο παιδιά: 1) το παιδί μπροστά του και 2) το παιδί μέσα του. Όσο πιο έντονα ζει το παιδί μέσα του, τόσο προσπαθεί να προφυλάξει το παιδί μπροστά του από τον πόνο, τη λύπη, το φόβο που βίωσε ο ίδιος σαν παιδί και τόσο περισσότερο συμβάλλει στη μετάδοση φόβων και ανασφαλειών. Ο γονιός όσο αποδεχτεί απόλυτα τη δική του παιδική ηλικία με αρνητικά και θετικά, με νοσταλγία ή πόνο, τόσο πιο ικανό καθιστά το παιδί να συμφιλιώνεται με συναισθήματά του.


Προσαρμοσμένο από το βιβλίο:
Marcoli, Α. (2001), ‘Ο θυμός των παιδιών. Παραμύθια για την κατανόηση της παιδικής συμπεριφοράς’ (μετάφραση: Μελής Μελετιάδης). Εκδόσεις: University Studio Press
 

Δημοσιεύτηκε στο http://www.dromostherapeia.gr
στις 15 Ιουλίου 2011

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΓΟΝΕΩΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ



Μαρία Παπαδοπούλου, Μαριάνθη Βαρβέρη, Παναγιώτα Καλαντίδου, Φλώρα Αστεριάδου
Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Παιδιών κι Εφήβων (ΚΙΜΟΨΥΠΕ) Ψυχιατρικού  Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (Ψ.Ν.Θ.)


ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Στα πλαίσια λειτουργίας της ΚΙΜΟΨΥΠΕ και μετά από αιτήματα διάφορων φορέων, ξεκίνησε η λειτουργία Ομάδων Συμβουλευτικής Γονέων (ΟΣΓ) σε σχολεία και δήμους του Νομού Θεσσαλονίκης.


ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ΟΣΓ.


ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ
Οι ΟΣΓ λειτουργούν από τον Ιούνιο 2009. Κατά την έναρξη τους οι γονείς ανέφεραν τις προσδοκίες τους, μέσα από μια βιωματική άσκηση. Μετά την ολοκλήρωση, συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο αξιολόγησης ανοιχτών και κλειστών ερωτήσεων, που δημιουργήθηκε από τα μέλη της ΚΙΜΟΨΥΠΕ, καθώς και μια φόρμα ανοιχτών ερωτήσεων, όπου τους ζητήθηκε να αναφέρουν σε ποιους τομείς τους βοήθησε (αν τους βοήθησε) η ομάδα. Για την καταγραφή των παραπάνω στοιχείων χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία της θεματικής ανάλυσης.   


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Έγινε ανάλυση των δεδομένων από 4 ΟΣΓ, που ολοκληρώθηκαν το σχολικό έτος 2009 – 2010 στα Δημοτικά σχολεία Βαθύλακκου, Άδενδρου, 15ου Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Πνευματικό Κέντρο Κυμίνων. Συνολικά συμμετείχαν 57 άτομα (53 γυναίκες και 4 άντρες). Οι προσδοκίες των γονέων στο σύνολό τους περιλαμβάνουν την ενημέρωση και κατανόηση θεμάτων ψυχικής υγείας, την ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών, πρακτικές συμβουλές, βελτίωση της επικοινωνίας με τα παιδιά τους και ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και του γονεϊκού τους ρόλου.

Το 98,3% των γονέων θεωρεί ότι βοηθήθηκε από τις ΟΣΓ, ενώ το 1,7% δήλωσε ότι η ομάδα δεν τους βοήθησε σε κανένα τομέα. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές απαντήσεις μετά από έγγραφη συγκατάθεση των συμμετεχόντων:

  • «Η ομάδα με βοήθησε στην καλύτερη επικοινωνία με την κόρη μου. Στην κατανόηση των αντιδράσεών της, στο θέμα της επικοινωνίας μας και καλυτέρευσης των σχέσεών μας. Μου ελάττωσε την αίσθηση πανικού για την εφηβεία, κατανοώντας την ίδια αλλά και τον εαυτό μου»,
  • «Πιστεύω ότι βοηθήθηκα περισσότερο ως προς το να θυμάμαι πιο άμεσα να κρατάω την ψυχραιμία μου και να ‘αδιαφορώ’ σε ένα βαθμό σε περιπτώσεις σύγκρουσης με τα παιδιά μου»,
  • «Έμαθα να δείχνω εμπιστοσύνη στο παιδί για να αναλάβει τις ευθύνες του»,
  • «Ήταν πολύ χρήσιμη η ενημέρωση σε θέματα διαπαιδαγώγησης και ανατροφής των παιδιών μας, καθώς και οι πρακτικές συμβουλές σε καθημερινά θέματα»,
  • «Κατάλαβα κάποια λάθη που έκανα καθημερινά, τα οποία πριν δεν αναγνώριζα για λάθη»,
  • «Κατάφερα να μπω στη θέση του παιδιού μου και να θυμηθώ πώς ένιωθα κι εγώ στην ηλικία της»,
  • «Βρήκα μέσα μου τις απαντήσεις στα ερωτήματά μου. Διαπίστωσα ότι τις λύσεις τις έχω μέσα στο κεφάλι μου. Η ομάδα μου έδειξε το δρόμο»,
  • «Ανέβηκε η αυτοπεποίθησή μου».


Αποτελέσματα αξιολόγησης των ΟΣΓ












ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Όπως προκύπτει από την ανάλυση των αποτελεσμάτων, οι αρχικές προσδοκίες των γονέων φαίνεται να καλύφθηκαν από τη λειτουργία των ομάδων. Επιπλέον, είχαν την ευκαιρία να μοιραστούν τις ανησυχίες και τις σκέψεις τους με άλλους γονείς. Συνεπώς, η συμμετοχή τους στις ΟΣΓ φαίνεται ότι τους βοηθάει να έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και να διαχειρίζονται τα καθημερινά προβλήματα που προκύπτουν στην επιτέλεση του γονεϊκού τους ρόλου, με αποτέλεσμα την προάσπιση της ψυχικής υγείας όλων των μελών της οικογένειας.  


Αναρτημένη ανακοίνωση στο 7ο Πανελλήνιο Παιδοψυχιατρικό Συνέδριο, 
Αθήνα, 27-29 Μαϊου 2011

ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ-ΕΦΗΒΩΝ ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



Φλώρα Αστεριάδου, Mάρια Βαρβέρη,  Κατερίνα Γαλουντζή, Μαρία Παπαδοπούλου, Φωτεινή Μαυρομάτη,  Σταματία Γκατζώρη, Παναγιώτα Καλαντίδου
Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Παιδιών κι Εφήβων (Κι.Μο.Ψ.Υ.Π-Ε) Ψυχιατρικού  Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (Ψ.Ν.Θ.)


ΣΚΟΠΟΣ
Η παρουσίαση των δραστηριοτήτων της  Κι.Μο.Ψ.Υ.Π-Ε.

ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ
Καταγραφή των δραστηριοτήτων  της Κι.Μο.Ψ.Υ.Π-Ε από το ημερολόγιο της υπηρεσίας μας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Η Κι.Μο.Ψ.Υ.Π-Ε είναι Υπηρεσία Ψυχικής Υγείας για παιδιά και εφήβους. Η λειτουργία της βασίζεται στις αρχές της Κοινοτικής Ψυχιατρικής της οποίας τα χαρακτηριστικά είναι η πρόληψη, η παροχή υπηρεσιών στην Κοινότητα και η συνεργασία με τοπικούς φορείς. Οι στόχοι της Κινητής Μονάδας είναι η πρώιμη παρέμβαση στην προσχολική και σχολική ηλικία, ο εντοπισμός και η αντιμετώπιση των δυσκολιών της εφηβικής ηλικίας η αποδοχή των ατόμων με ιδιαίτερες δυσκολίες από την κοινότητα, η μείωση του κοινωνικού στίγματος, η ενίσχυση και η βελτίωση του γονεικού ρόλου.

       Ομάδες Συμβουλευτικής γονέων
       Βιωματικές ομάδες σε νήπια και σε μαθητές Δημοτικού
       Ομιλίες σε μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς
       Σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς
     Πρόγραμμα ‘Κίνηση – Συντονισμός – Αυτονομία’ σε βρεφονηπιοκόμους στους παιδικούς σταθμούς
      Συνεργασία με σχολεία Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και σχολεία Ειδικής Αγωγής
       Λειτουργία Γραφείου Συμβουλευτικής σε 7 σχολεία
       Δημιουργική απασχόληση μαθητών κατά τους θερινούς μήνες σε συνεργασία με τους Δήμους
       Χορήγηση ανιχνευτικών δοκιμασιών (ΑΝΟΜΙΛΟ, Τεστ Λάμδα, CHAT)
       Οργάνωση σεμιναρίων, ημερίδων και διημερίδων
       Λειτουργία ιατρείου σε κέντρο υγείας του Νομού
       Αγωγή υγείας σε μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
       Αρθρογράφηση στον τοπικό τύπο και επιστημονικά περιοδικά
       Έρευνα στην κοινότητα και συμμετοχή σε συνέδρια με επιστημονικές εργασίες
       Συμμετοχή σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις, π.χ. φεστιβάλ βιβλίου
       Παρατήρηση παιδιών κι εφήβων 
       Ατομικές συνεδρίες (εκτίμηση, συμβουλευτική, υποστηρικτική)

Συνολικά για την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων, το πρώτο εξάμηνο του 2010, εξυπηρετήθηκαν 2614 πολίτες και πραγματοποιήθηκαν 503 ατομικές συνεδρίες, ενώ έγιναν 208 επισκέψεις. 


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  
Οι δράσεις της Κι.Μο.Ψ.Υ.Π-Ε είναι σημαντικές και πολυδιάστατες και αφορούν μεγάλο αριθμό ατόμων. Είναι χρήσιμο, λοιπόν, η διεπιστημονική ομάδα να συνεχίσει να εργάζεται για την προαγωγή υγείας και την αντιμετώπιση των αυξημένων προβλημάτων ψυχικής υγείας  των παιδιών, εφήβων και των οικογενειών τους με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.


Αναρτημένη ανακοίνωση στο 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο 
Κινητών Μονάδων Ψυχικής Υγείας, 
Μήλος, 1-3 Οκτώβρη 2010